Daar is niets moedigs aan. Het is egoïstisch en laf. De makkelijke manier uit het leven kiezen in plaats van er iets van te maken.

Wat je wil.
Maar het zien als iets egoïstisch is echt een totaal verkeerde opvatting.
Dat heb ik net al broberen uit te leggen.

Alleen omdat diegene in de illusie leeft dat het beter voor iedereen zou zijn?

Dan vind ik die persoon niet alleen egoistisch, maar ook zeer en zeer dom. Misschien is het dan toch beter af dood hehe..

Soms gebeuren er dingen waardoor je geen zin heb om meer te leven, dit kan gebeurt bij mensen en gellukig kiezen de meeste niet voor zelfmoord om het op te lossen. maar als het je niet lukt om het van je af te zetten en je hebt niemand waar je heen kan met je probleem dan is het (vind ik) niet dom om er uberhoupd over na te denken...

Het is mischien de makkelijkst uitweg en ook een slechte uitweg maar als er voor jouw geen andere opties meer zijn is het niet egt laf, het blijft wel een beetje egoistisch omdat je alleen je zelf ermee denkt te helpen en anderen ermee pijn doet maar als je zelfmoord nijgingen hebt kan ik me best voorstellen dat je aan jezelf denkt en niet aan de anderen die je niet wouden of konden helpen. het is vind ik wel een beetje laf als je er niet alles aan gedaan heb om het beter te krijgen.

Allen
Het is toch een feit dat iedereen een eigen manier heeft van doen en denken.

Net zo heeft mijn hand vijf vingers. Het zijn allemaal vingers, ieder met een eigen functie en talent. Maar toch zijn ze verschillend.
Nooit zal de ene vinger tegen de andere vinger zeggen dat die overbodig is en het niet goed wijs is. Want elk vinger kent alleen de eigen, wanneer die eerlijk is. Het zou een foute analyse zijn en een domme om de ander te beoordelen. Het is nu aan de andere vinger om in te zien dat de ene vinger met de grote mond grote problemen heeft, en dat de aangevallen vinger gewoon goed is zoals die is.


p.s. er gaat geen dag voorbij dat ik niet denk aan stoppen met leven hier op aarde.
Maar ik blijf geloven in mijn goedheid en ik zie steeds meer hoe geweldig ik eigenlijk ben.
Ik probeer de goede mensen in mijn buurt toe te laten.

Al sta ik nu ver boven de dwazen/slechten - ik walg enorm elke dag wanneer ik zie dat er weer iets verkeerd is gedaan/gegaan.
Hoe houd ik het vol?
Niet vlekkeloos, maar ik beschouw ze als waardeloos voor mij en mijn bestaan. En dit zijn ze ook!
Ik beschouw de dwaze/slechterikken als niks. Ik loop om ze heen en negeer ze. Ik concentreer en richt mij op de positieve en mooie dingen die er toch ook wel zijn. Daar loop ik naartoe.
Ik weet wie ik ben en waarom/waarvoor ik leef. Hun mening mogen ze lekker voor zichzelf houden. Het heeft geen betekenis voor mij.

Het is net alsof degene die de wedstrijd verloren heeft niks anders meer heeft te doen dan de winnaar uit te lachen. De winnaar loopt gewoon door, toch? En trekt zich niks aan van de opmerkingen die de verliezer heeft. Het belangrijkste is dat de winnaar niet in gesprek/discussie gaat met de zwakke verliezer. Blijf bezig met de eigen dromen en wensen.

xxx Wijsheid

ja dit is makkelijk voor jou om te zeggen.. terwijl je denk ik niemand hebt gekend die zo iets heeft gedaan of wel ? zowel dan heb je denk ik ook niet je best gedaan om iemand te begrijpen die hier voor kiest.

ik ben geen voorstander, maar heb wel gevallen in me leven gezien waarvan ik heel goed kon begrijpen hoe ze tot de keuze kwamen.
laten we het eerst over de mensen hebben die niet zozeer emotioneel in de knoop zaten:
sommige mensen beseffen gewoon heel droog dat ze teveel mensen tot last zijn, teveel problemen veroorzaken, teveel pijn veroorzaken, teveel brokken maken en ga zo maar door. het is dus voor hun niet egoistisch gedacht om zichzelf te verwijderen van dit leven.

nu de emotionele gevallen:
alles wat je voelt word geregelt door stoffen in je kop... als de verhouding van bepaalde stoffen maar net iets anders gaat lopen kun je de controlle over jezelf kwijt raken en dingen doen die totaal niet rationeel zijn.
de meeste mensen die zelfmoord plegen hebben hier niet zo zeer rationeel over nagedacht dus : als ik dit doe dan doe ik daar de nabestaanden heel veel pijn mee, waarom niet even goed kijken naar me leven en stuk voor stuk de problemen weer oplossen als een uitdaging.
NEE, ze voelen pijn etc... eigenlijk voelen ze zoveel dingen dat ze geen rationele besluiten meer kunnen nemen.
dus ik denk niet dat je het altijd maar zo simpel egoistisch kan gaan zitten noemen.. want dit is wel erg makkelijk gezegt. hoe weet jij nou wat er in iemand omgaat.. hoe diep iemand nadenkt.. hoe iemand zich voelt en wat dit gevoel veroorzaakt ?
los van dit alles mag je natuurlijk alsnog van alles vinden... maar ik hou liever zoveel mogelijk dingen in het midden omdat als je een conclusie of oordeel trekt dan sluit jij jezelf af voor nieuwe informatie en standpunten !!!!

Ik heb het zelf meegemaakt.

@ de meeste mensen hier (denk ik): niet oordelen voor dat je zelf op het punt gestaan hebt om zelfmoord te plegen.

Ik heb met Pasen vorig jaar 50 antidepressivapillen geslikt omdat ik er gewoon geen zin meer in had.
Geen zin om het allemaal uit te leggen, maar ik zat niet voor niets aan de antidepressiva zal ik maar zeggen.
Het is nooit laf, zelfs niet als vader of moeder of weet ik het. Je doet het echt niet om anderen ermee lastig te vallen of pijn mee te doen, maar omdat je in over your head zit. Als je echt niet meer weet wat je moet doen, dat gevoel van wanhoop en angst en frustratie en ontmacht, dan kan je niks anders dan jezelf doodmaken of verdoven. Maar daar doe ik niet aan.

Doet me heel erg denken aan toen, mijn ex was met een aantal vrienden naar Paaspop, en mijn ex was naar huis gekomen toen hij het hoorde. Van zijn beste vriend kreeg ik later een mailtje waarin stond dat ik super egoïstisch was en er totaal niet bij stilgestaan had dat ik hun dure weekendje verpest had.
F*ck you. Haatte hem echt toen. En nu nog steeds

hahaha hun dure weekendje verpesten... lol dat vind ik juist egoistisch klinken.. en het draait ook allemaal om geld he

Ja precies, dat vond ik ook xD

Maar aan de andere kant... De meeste mensen zien gewoon een aandachtshoer als iemand zelfmoord probeert te plegen en het lukt 'toevallig' niet. Snap ik ook wel. Maar als hij ooit ook maar enige moeite gedaan had om mij te leren kennen ipv afzeiken had hij geweten dat het for real was.

Ik vind het geenzins egoïstisch, maar ik vind wel dat iedereen van tienerleeftijd het gewoon niet moet doen, klaar.

In je tienerjaren moet iedereen zichzelf ontdekken en daar zitten waarschijnlijk ook depressieve tijden bij. Ik denk dat er heel weinig mensen zijn die er niet op z'n minst een keer over nagedacht hebben om zelfmoord te plegen, want iedereen zit weleens in een lastige situatie waar geen uitweg uit lijkt te zijn.

Maar zoveel mensen als het overwogen hebben, zoveel mensen zijn er uiteindelijk toch weer goed uitgekomen. Er zijn wel altijd uitwegen, dat heeft dan gewoon tijd nodig! Als je dan uiteindelijk jezelf weer een beetje gevonden hebt worden mensen vaak uiteindelijk toch gelukkig, stishcten een gezinnetje of whatever. Dat zou toch niemand willen missen?

Wat ik bedoel, rond je 17e of 18e jaar kan je niet beslissen over de rest van je leven, want je weet helemaal niet wat er komen gaat. Als je je dan goed klote voelt, betekent het niet dat dat tot je 80e zo blijft, en waarschijnlijk wordt je in de toekomst gewoon heel gelukkig en ga je ook andere mensen heel gelukkig maken. Gewoon niet doen dus.

Helemaal gelijk in mr-banaan, maar als je zo jong bent kan je ook nog niet inzien dat het niet voor altijd zo blijft.
Tenminste, ik kon dat niet en ik denk dat de meeste dat niet kunnen.

Dus dan moeten ze dat maar gewoon aannemen van alle mensen die wel tot gelukkiger leeftijden zijn gekomen

Ik vind zelfmoord niet egoistisch.

Ik denk inderdaad dat die mensen geen uitweg meer zien en wanhopig zijn. Maar daar heb je schrinks voor. (Y)

wat banaan zegt vind ik ook zeker zo... depresiefiteit is een fase in elk mensen leven.. het is inderdaad aan jou hoe je hiermee omgaat.
ik vind dat sommige mensen probleem gericht denken en daardoor dingen ook veel erger maken voor zichzelf dan ze al zijn of lijken. ook gaan ze vaak ook op in zelf medelijden wat gewoon een slechte eigenschap is.

maar goed het staat allemaal wel los van hoe oud je bent denk ik, hoe jonger je bent hoe naiefer je vaker ook denkt over de realiteit. als jij echt veel stress en shit al hebt meegemaakt in je kinderjaren dan snap ik dat dit tot een zelfmoord kan lijden op een jonge leeftheid als je ook geen goeie instelling hebt en niet oplossings gericht denkt!

tuurlijk zijn er altijd uitzonderingen ( even voor de zeikende tieners die vinden dat juist HUN niet naief zijn .. want daar gaat het niet om )

Depresifiteit, naiefer. haha