lauwemens schreef:
Je kan het laf noemen, maar je moet je kunnen plaatsen in die mensen, die veel problemen hebben en denken dat het leven het leven niet meer waard is. Ik vind het heel erg dat ze dat doen, maar zeker niet laf, die mensen weren gewoon niet wat ze moeten doen om van hun problemen af te komen en dan lijkt dat hun enige oplossing. Ze kunnen er niet veel aan doen, je moet alle problemen meewegen, je moet je kunnen voorstellen dat hun leven echt heel erg zou kunnen zijn, de situatie waar ze in zitten is dermate ernstig...Die mensen kunnen gewoon niet tot oplossingen komen. Daarom vind ik dat ze begeleid moeten worden door speciaal opgeleide mensen die dat kunnen doen.
Zelfmoord is gewoon laf want je weet half niet wat je anderen daarmee aan doet. Stel een dierbaar iemand is overleden en jij ziet het niet meer zitten. Je pleegt ook zelfmoord omdat je er niet mee om kon gaan. Dan plegen de mensen die om jou geven toch ook geen zelfmoord omdat ze het geen plek kunnen geven? Het is echt onzin allemaal. Daarnaast zijn er altijd instanties die je kunnen helpen, het is alleen een kwestie van die hulp aanpakken van anderen. Iedereen zit wel eens diep in de put. Het is nu eenmaal zo dat als je in die put zit, je daarin bent gekomen om er weer uit te klimmen.
Daarnaast heb ik helemaal geen begrip voor mensen die zeggen dat ze niet willen leven omdat ze het onzin vinden om een doel te stellen. Ze willen het niet, kunnen het zogenaamd niet en zeggen dat ze hun ouders niet dankbaar zijn omdat ze hem/haar op de wereld gezet hebben. Er zijn namelijk zó veel mensen die wel echt willen leven en zo zouden willen ruilen met iemand die in een welvaartsland als Nederland woont.
En als je zo graag zelfmoord wilt plegen, spring dan niet voor de trein of van het dak waar iedereen het kan zien. Nederland waterland, wandel lekker de zee in? Als jij voor de trein springt is het gewoon een perfect geval van aandachtstrekkerij want iedereen kan het zien. Ik ken toevallig iemand die treinmachinist is en ik heb te doen met die mensen. Ik weet ook dat ze zelf voor het beroep gekozen hebben maar ze maken echt een hoop mee. Deze man had dus ook weer eens iemand die er voor sprong en wat bleek; toen hij uitstapte zag hij dat het hoofd van die persoon in de voorkant van de trein vastzat tussen die ijzeren spijlen voorop. Hij sliep nachten niet meer, iedere keer weer dat beeld.
Ze beseffen gewoon niet wat ze iedereen aan doen.